Ekološka sramota: Otpad u Srpcu

Nenad Barašin iz Srpca kaže da ima tri hektara zemljišta na kome se nalazi razni otpad koji je došao sa divlje deponije. „Nema šta nema, od plastične ambalaže, dijelova namještaja i kućanskih aparata, do odjevnih predmeta i leševa životinja. Tražiću od opštine da mi očisti njivu, jer je ona kriva što je dozvolila korišćenje divlje deponije koja nije obezbjeđena“, kaže Barašin.

Iako je lokalna komunalna, a potom i republička inspekcija, zabranila odlaganje smeća i komunalnog otpada, mještani Srpca koji žive u neposrednoj blizini ove deponije tvrde da srbački „Komunalac“ i dalje povremeno odlaže gradsko smeće, ali i brojni nesavjesni građani i firme bez ikakvih sankcija. U toku ljeta, na deponiji često izbija požar, pa se cijelim gradom širi nepodnošljiv smrad.



Direktor KP „Komunalac“ Srbac Bogoljub Bilanović kaže da ovo preduzeće redovno odvozi smeće na deponiju u Ramiće, jer je i opština Srbac suosnivač ove regionalne deponije.

„Samo u martu odvezli smo na regionalnu deponiju u Ramiće 135 tona smeća. U rijetkim prilikama, kada se radilo o čistom betonskom otpadu, koristimo pomenutu deponiju, jer ne možemo izdržati troškove prevoza takvog materijala u Ramiće koji su udaljeni 50 kilometara. Preduzeću DEPOT-u plaćamo 33 konvertibilne marke po tonu otpada, tako da za prošlu godinu dugujemo blizu 15 hiljada maraka“, kaže direktor srbačkog „Komunalca“ Bogoljub Bilanović. On dodaje da su dugovanja smanjena u odnosu na prethodne godine, ali da ovi izdaci predstavljaju veliki problem za skromne mogućnosti ovog kolektiva.



Prema izvještaju Komunalne policije u Srpcu, u prošloj godini su podnesene 73 prijave vezane samo za prikupljanje i odlaganje smeća na divlje deponije. „Mi se trudimo koliko je moguće da spriječimo stvaranje divljih deponija. Nažalost, prijave i kazne ne daju željeni efekat, jer uvijek ima nesavjesnih ljudi koji bacaju otpad svuda samo da nije kod njihovih kuća“, kažu u Komunalnoj policiji opštine Srbac.

A da se Srpčani, zaista, malo interesuju za ljepši izgled životne i radne sredine, najbolje pokazuje lice ovog grada. Uređenje zelenih površina, cvijetnjaka ,održavanje parkovskog i ukrasnog drveća palo je na pleća radnika „Komunalca“. Dok se u drugim sredinama u „aprilu – mjesecu čistoće“ vode organizovane akcije zajedno sa komunalcima na ćišćenju i uređenju javnih površina, u Srpcu je, bar zasad, ova aktivnost izostala, ne samo od građana, već i od brojnih omladinskih organizacija i udruženja, pa i učenika.



Za najstarije žitelje Srpca ostaje sjećanje da je ovaj grad sedamdesetih godina proglašen za najčistiju i najzdraviju životnu sredinu u bivšoj Bosni i Hercegovini.

Izvor: BN (Savo Keser)